คนมันไม่ใช่

ฉันทุ่มเทหมดเลยทุกอย่าง
ยิ่งนานยิ่งหมดหวัง จะเป็นคนของเธอ
แต่เค้าเพิ่งเข้ามาไม่นานที่เธอเจอ
ก็ดูเธอพร่ำเพ้อ อยากเจอเค้าทุกวัน

ส่วนฉันที่เอาน้ำตาตั้งมากมาย
มาแลกน้ำใจของเธอแค่นิดเดียว
เธอก็ยังทำให้ดูว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย
เธอไม่เคย... จะให้

ก็เรา เสียที ถึงเราทุ่มเทกว่านี้
ก็ไม่มีทาง
อดทน เฝ้ารอ ให้เธอเห็นใจแค่ไหน
ก็ยิ่งเลือนลาง
จดจำไว้ อย่างเรามันยังไม่ใช่อยู่แล้ว

รักและหวังดี จากคนที่ไม่ใช่
จะมากมายแค่ไหน ไม่มีค่าซักหน่อย
ก็เทียบไม่ได้เลยกับเค้าที่เธอคอย
เค้าทำให้เล็กน้อย แต่เธอก็รักได้

ส่วนฉันที่เอาน้ำตาตั้งมากมาย
มาแลกน้ำใจของเธอแค่นิดเดียว
เธอก็ยังทำให้ดูว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย
เธอไม่เคย... จะให้

แบบว่าช่วงนี้เจอแต่เรื่องไม่ค่อยดี...

แต่ก้อจะต้องผ่านมันไปให้ได้แหละ...ค่อยๆแก้ปัยหาไปทีละอย่าง..ต้องมีสติด้วยเครียดมากเลย..แต่ก้อเก็บมันเอาไว้ไม่อยากให้ใครรู้..ไม่อยากให้เค้าต้องมาเครียดด้วย.ไม่อยากทำให้ใครเดือดร้อนอีกแล้ว...เราเองทำพลาดมาเยอะแล้ว..ไม่อยากเสียใจกับการกระทำของตัวเองอีกแล้ว..เพราะนอนไม่ค่อยหลับเลย...ต่อจากนี้..และตอนนี้จะไม่ทำพลาดอีกแล้ว..มีหลายๆเรื่องที่เราต้องมาเสียใจทีหลังตลอด..จากนี้จะต้องทำทุกๆอย่างให้ดีและเต็มที่ที่สุด..ต้องทำให้ได้..

อยากขอโทษแม่มากๆๆๆๆๆเลยคับที่วันนี้ลูกคนนี้ต้องทำให้แม่เสียใจ...ไม่อยากให้อภัยตัวเองเลยจริงๆ.... ตัวเอง...เค้าสงสารตัวเองมากๆเลยอยากจะเจ็บแทนทุกครั้งที่ตัวเองเจ็บ..เค้าจะไม่ทำให้ตัวเองเสียใจอีกแล้ว... เค้ารักตัวเองมากมายนะ อยากดูแลตัวเองตลอดไป แต่บางทีตัวเองก็พูดเหมือนเค้าไม่เคยมีตัวตนเลย แต่ไม่เป็นไรเค้าเข้าใจตัวเองนะ

ยังไงก็รัก....รักเธอคนเดียว

ภาวนาให้ใจที่เจ็บจง..เข้มแข็ง

พรุ่งนี่แล้วที่เราสอบเป็นวันสุดท้าย...แต่เล็กเหลือตั้ง 3 วิชาสู้ๆนะจ๊ะ..จะเป็นกำลังใจให้เสมอ ได้ข่าวมาว่า database ทำอาจารย์ให้ทำคนเดียวด้วยก็พยายามด้วยนะจ๊ะ... คะแนนสอบออกมาก็ขอให้ได้คะแนนดีๆ ไม่ใช่ D นะแล้วแล้วถ้าเกรดออกมาก็ขอให้ได้2 กว่าๆแต่ถ้ามันไม่เป็นดั่งที่หวังก็อย่าเครียดจนเกินไปนะจ๊ะ
พี่เป็นห่วงเล็กมากนะ.. ถึงในตอนนี้เราจะไม่ได้เป็นเหมือนเดิมแล้วก็ตาม ..เล็กยังคงมีความหมายและเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตพี่เสมอ... ยังไงก็ดูแลสุขภาพให้มากๆนะรู้ไหม

ยังคงเป็นห่วงเสมอครับ...ระวีวรรณ

...มันช้าเกินไปที่บอกรักเธอ..

http://tashino.exteen.com/20070914/entry-2


วันนี้สอบ Data network มาทำไม่ค่อยได้เลยได้นอนมากเหนื่อยมากๆเลย..ทำไมหน่า..ต้องคิดถึงเธอมากมายถึงขนาดนี้..ทั้งที่น่าจะทำใจได้แล้วซักที... มันคงสายเกินไปแล้วจริงๆเราเองเป็นคนที่ทำให้เรื่องราวทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้.. เราเองได้โอกาสแล้ว ..ได้ความรักจากเธอมาแล้ว..แต่ดูแลรักษาไว้ไม่ได้เอง
แต่สิ่งที่ไม่เข้าใจเลยในตอนนี้ก้อคือ.. ทำไมกับช่วงเวลาแค่นี้เธอถึงได้เปลี่ยนไปมากถึงขนาดนี้...
เราเองพยายามที่จะเข้าใจแต่ก็ไม่อยากเชื่อทุกที.... คงมีแค่เราคนเดียวที่ไม่เข้าใจ..... วันนี้แอบมองไปเห้นเธอแถวๆตู้ atm แล้วเธอก้อกำลังจะกลับตอนนั้นเราอยู่ชั้น 3 แต่อยู่อีกคนละฝั่งเรารีบวิ่งไปชั้น 2 ที่อยู่ใกล้ๆเพื่อจะได้มองเห็นเธอชัดๆ ได้แต่แอบมองด้วยความคิดถึง ทั้งที่ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราคงต้องเข้าไปหาเธอแน่ๆ

ความรักจะไม่มีวันหายไปไหน....เค้ารักตัวเองนะคนดี

ในวันที่เธอ.ไม่เหลือเยื่อใย

....ตัวเองมันคงถึงเวลาแล้วเนอะที่เค้าควรจะปล่อยตัวเองจากไปจริงๆ..เค้าไม่อาจห้ามหัวใจของตัวเองได้หรอก...บางครั้งเค้าก็พูดไม่ดีกับตัวเองเหมือนกันแหละ...เค้าขอโทษนะ...แต่เค้าไม่เคยโกรธตัวเองหรอกนะ
ตัวเองคงจะรำคาญเค้ามากๆ..เค้าก็เข้าใจนะแต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกัน....หัวใจมันไม่ค่อยจะทำตามสักเท่าไหร่ทั้งๆที่รู้อยู่ว่ามีแต่จะต้องเจ็บที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะยังรักตัวเองมาก...มากจนเห็นแก่ตัว
ตัวเองจ้าเค้าจะต้องผ่านมันไปให้ได้....เค้ามันโง่มากเลยใช่ไหมตัวเองที่ทำแบบนี้......เค้ามองออกทุกอย่างว่าตัวเองรู้สึกยังไง..ตอนนี้เค้าก็คงไม่ต่างไปจากแฟนเก่าของตัวเองที่เค้าเคยรู้ใช่ไหม
ตัวเองวันเกิดเค้าๆรอตัวเองทั้งวันหวังลึกๆในใจว่าตัวเองคงจะมีข้อความส่งมาบ้างแต่ว่าก็ไม่มี.....ตัวเองช่างใจดำกับเค้าเหลือเกิน.....เค้าได้แต่หวังว่าน้องคนนั้นจะเป็นคนดี...ขอให้เขารักตัวเองให้มากๆ....ตัวเองก้อดูแลสุขภาพด้วยนะ...จำเอาไว้เสมอว่าตัวเองยังมีเค้าอยู่เสมอไม่ว่าตัวเองจะเป็นยังไง..ผู้ชายคนนี้ไม่มีวันที่จะทิ้งตัวเอง(เล็ก)ให้อยู่โดยลำพังขอสัญญา........หากวันไหนเขาทำให้ตัวเองเสียใจและมีน้ำตาตัวเองกลับมาหาเค้านะ....เค้าจะไม่ถามว่าเพราะอะไรแต่เค้าจะดีใจเมื่อตัวเองกลับมา

ในวันที่แสนเศร้า...สุดๆ

วันนี้เป็นวันเกิด...แต่มันกลับเป็นวันที่แสนเศร้า..คนที่รักมากที่สุดคนที่สำคัญที่สุดแม้แต่ข้อความอวยพรยังไม่มี..ทำไมตัวเองถึงทำได้ถึงขนาดนี้...มันไม่มีความหมายอะไรกับตัวเองเลยแม้แต่น้อย...เค้ารอมาตลอดหวังว่าวันเกิดของเค้าตัวเองจะยอมคุยกะเค้าบ้างซักคำก้อยังดี...แต่กลับได้ยินคำว่า.."เชิญพร่ำเพ้อพรรณาไปเถอะ" นี่น่ะหรือคำอวยพรวันเกิดของตัวเองมันช่างต่างไปจากตัวเองที่เค้าเคยรู้จักมาก...ไม่อยากจะเชื่อแต่ก้อต้องยอมรับความจริงว่าในวันนี้ในหัวใจตัวเองคงไม่มีเค้าเหลืออยู่อีกแล้วจริงๆ

เค้าจะไม่โกรธตัวเองหรอกนะ...เค้ามันทำตัวเองๆจริงๆ

ขอบใจนะคนดีที่ครั้งหนึ่ง....เราเคยรักกัน....แต่เค้าจะรักตัวเองตลอดไป

ต่อให้ตัวเองจะเกียจเค้ามากแค่ไหนก็ตาม

ความรักไม่เคยจางหาย

วันนี้ความคิดถึงยิ่งมากขึ้น.....ทำไมน่ะเค้าถึงได้รักตัวเองได้มากมายขนาดนี้...ทั้งที่ตัวเอง...ไม่ได้อยากได้ยินแม้กระทั้งเสียง...รู้สึกสงสารหัวใจแต่มันก้อสมควรแล้วที่ต้องเป็นแบบนี้...เค้าทำตัวเองๆจริงๆ

อยากให้ตัวเองได้รับรู้ความรู้ความรู้สึกข้างในของหัวใจของเค้าเหลือเกินแต่ตัวเองก็ไม่รับรู้....ไม่สนใจ

ที่จะรับฟังเลย....การที่ต้องเจอกับอะไรแบบนี้มันช่างปวดหัวใจเหลือเกิน...แต่ว่าตัวเองมีค่าเกินกว่าที่จะเหน็ดเหนื่อยท้อใจเค้าจะต้องสู้ต่อไปอย่ายอมแพ้...แม้ว่าตัวเองไม่เห็นค่า...เพราะว่าตัวเองมีความหมายต่อเค้าเหลือเกิน